Podstawy obrony jeden na jeden.

Podstawowym zadaniem markera (obrońcy) jest niedopuszczenie do tego, by osoba kryta (cutter) złapała dysk.

Sprawa jest znacznie uproszczona dla obrońcy, jeżeli jego partnerzy i on sam, tak ustawią się w obronie, aby odciąć całą jedną strone boiska od podań. Wtedy może on spodziewać sie podania tylko na drugą  „otwartą” stronę pola gry. To, gdzie powinien stać marker, zależy od tego gdzie znajdują się rzucający i osoba kryta. Generalnie, obrońca powinien stać między cutterem a dyskiem, ewentualnie na pozycji, która umożliwia szybkie znalezienie się tam. Tylko w ten sposób marker będzie miał możliwość przeciąć tor lotu dysku.

Obrona “twarzą w twarz”

Obrona „twarzą w twarz” wymaga od obrońcy dwóch rzeczy: zwrócenia przodem do osoby krytej, oraz starania się być między tą osobą a dyskiem. Odległość obrońcy do osoby krytej powinna wynosić około 3 metry, jednak należy wziąć pod uwagę własne możliwości biegania oraz szybkość przeciwnika. Najważniejsze jest, by marker był lekko wysunięty ku forsowanej (otwartej) stronie pola gry. Obrońca powinien utrzymać pozycję w prostej linii między cutterem i docelowym miejscem rzutu. Kiedy rozpoczyna się gra obrońca musi obserwować zarówno osobę krytą jak i lecący dysk. W tym samym czasie cutter będzie się starał wbiec w przestrzeń przed obrońcę, który oddziela go od frisbee i złapać dysk.

Niezależnie od tego ile razy cutter będzie próbował zmylić obrońcę, musi cały czas stać zwrócony twarzą do niego. Dopóki nie usłyszysz „up!”, nie wolno mu biec, nie może dać się zmylić. „Up!” to sygnał dla obrońców, od partnera kryjącego gracza z dyskiem, oznaczający że frisbee jest w górze. Każde odwrócenie wzroku od cuttera, daje mu szansę na uwolnienie się. Dobrze jest koncentrować się na jego tułowiu. Jest to bowiem środek ciężkości ciała. Ignorować natomiast ruchy rąk i głowy mające na celu wprowadzenie obrońcy w błąd. Gdy obrońca zauważy ruch ciała cuttera w kierunku rzuconego dysku broni tzw. lay-out’em, czyli rzutem całym ciałem w kierunku dysku.  (uwaga na właściwe padanie bo można sobie nabić siniaka!)

Obrona “bokiem”

Problem z obroną „twarzą w twarz” polega na tym, że czasem dysk leci blisko a mimo to nie jest zablokowany, bo po prostu obrońca nie zobaczył go wystarczająco wcześnie. W związku z tym, większość obrońców woli obserwować zarówno krytego jak i dysk. To daje większą szansę na zablokowanie dysku obrońcy, który sam widzi gdzie i jak leci frisbee. Z drugiej strony zmniejsza się jego czujność wobec cuttera, który może w ten sposób łatwiej uwolnić się od kryjącego.

Jest kilka sposobów obrony „bokiem”. Różnią się one proporcją uwagi jaką poświęcasz dyskowi i atakującemu. Możesz np. tylko zerkać na dysk od czasu do czasu, możesz też stać do niego frontalnie, a krytego obserwować przez ramię. Najpopularniejszy sposób krycia bokiem polega na tym, że obrońca stoi lekko wysunięty na otwartą przestrzeń mając rzucającego po jednej, a cuttera po drugiej stronie. Kąt między obrońcą a jego dwoma przeciwnikami powinien być jak największy, ale powinien on stać w rozsądnej odległości od cuttera i mieć swobodę ruchu. Cutter będzie zapewne starał się wybiec za obrońcę na otwarte pole gry, tak by marker jak najbardziej odwrócił wzrok od dysku. Należy strzec się takich wcięć i zmyłek atakującego. Obrońca musi ustawić się w takiej pozycji, by cutter chcący wbiec w „strefę wcięcia” musiał niejako przebiec przez niego.

Jak już zostało napisane, jedną z możliwości krycia „bokiem” jest ciągła obserwacja dysku i sporadyczne zerkanie na cuttera przez ramię. Ten sposób jest bardzo zawodny, jeśli chcemy kryć skutecznie. Dobry cutter uwolni się bez problemu. Celem krycia bokiem jest ciągła obserwacja dysku przy jednoczesnym zachowaniu pewności gdzie znajduje się cutter! Można to zrobić wykorzystując zmysł wzorku i słuchu jednocześnie. Bez patrzenia na markera możemy nasłuchiwać kroków ich intensywności i częstotliwości, oddechu, jego krzyków czy  wszystkich innych wskazówek fonicznych. Te informacje, połączone z innymi wskazówkami, takimi jak cień cuttera, zachowanie rzucającego i sporadyczne zerknięcia na markowanego dają równie dobre efekty.