Zaawansowane kycie jeden na jeden

Łatwo jest uogólniać jak obrońcy powinni się zachowywać w obronie. W rzeczywistości zależy to jednak od tego kogo markują (kryją), gdzie stoi potencjalny odbiorca rzutu(receiver), którego kryją, a także od jego cech fizycznych (szybkości, gibkości, refleksu).

Należy również pamiętać że Ultimate to gra zespołowa. To że dobrze kryjesz swojego zawodnika wcale nie znaczy że twój zespół nie starci punktu. Ważną częścią dobrej obrony jest granie dobrej obrony zespołowej.

Obrona „krótkich” graczy.

Przez „krótkich” mam na myśli oczywiście, takich blisko dysku, a nie niskich czy też... ;)

Ogólnie najlepszym ustawieniem jest stać 3-4 metry przed zawodnikiem, którego kryjemy (receiver), i być troszeczkę przesuniętym w „otwartą stronę”. Obrońca polega na markerze (graczu bezpośrednio kryjącym tego, który ma dysk) że ten uniemożliwi jakikolwiek rzut w otwartą stronę, że będzie wymuszał podanie tylko w jedną (wcześniej umówioną) stronę. Najważniejszym jest by receiver (zawodnik, którego kryjemy) nie uwolnił się w otwartą stronę. Zwykle będzie biegł w stronę obrońcy (czyli w naszą), zrobi zwód by nas (obrońce) zgubić i popędzi w stronę otwartej strony boiska. By uniknąć uwolnienia się receivera, obrońca musi zostać przed nim, zwykle robi to biegnąc do tyłu by mieć go cały czas na oku. W momencie kiedy obrońca będzie musiał się obrócić, receiver będzie miał ułatwioną ucieczkę.

Tak więc w skrócie:

• Bądź odwrócony twarzą do receiver-a;

• Staraj się utrzymywać stałą odległość gdy receiver biegnie w twoją stronę;

• Unikaj obracania się;

• Jeśli receiver robi zwód, trochę za nim podbiegnij, ale nie dawaj z siebie wszystkiego dopóki nie będziesz pewny że znów nie zrobi zwodu;

• Możesz pozwolić receiver-owi na małe oddalenie się w zamkniętą stronę, gdyż marker nie powinien pozwolić na rzut w tym kierunku.

Obrona „głębokich” graczy. (tych wysuniętych na końcu lub w środku pola)

Krycie tych graczy jest troszkę inne. By pokryć tych ustawionych najgłębiej, obrońca powinien stać zaraz za receiver-em po otwartej stronie. Jeśli poleci długie podanie, obrońca jest wtedy na lepszej pozycji by przejąć dysk, niż gdyby stał w dalszej odległości za receiver-em. Oczywiście taka obrona daje receiver-owi wiekszą szanse na udany cut do dysku, ale lepsze to niż utarta punktu.

Dysk w powietrzu.

Gdy dysk jest już w powietrzu (wołany „UP!!!”), obrońcy powinni rzucić okiem gdzie się znajduje, bo może będą w stanie go przejąć lub zbić. Jest to szczególnie ważne gdy wołany jest „UP LONG!!!”, gdyż przypuszczalnie niewielu graczy będzie mogło wtedy cokolwiek tym dyskiem zagrać. Obrońcy muszą mieć tak dużo czasu jak to tylko możliwe, by odpowiednio wcześniej zająć dobra pozycję.

Switching (zmiany w kryciu)

Jeśli „switch” jest użyty poprawnie, jest dobrą metodą na uniemożliwienie dobrego cut-a. Jeśli jest użyty pochopnie może prowadzić do pozostawienia zawodnika całkowicie odkrytego. „Switching” wymaga dobrego timingu i zrozumienia między członkami zespołu. Są dwa główne typy switch-owania :)

Pierwszy (lazy switch) polega na prostej wymianie krycia. Ja zaczynam kryć „Twojego”, ty kryjesz „Mojego”. Stosuje się go zwykle gdy ucieknie ci zawodnik, którego kryjesz a twój kolega z drużyny jest bliżej. Wtedy się zamieniacie krzycząc „switch!!”. Ważne jest przy tym, żeby dokładnie wiedzieć kogo po zamianie pokryć. Należy się również upewnić że „switch-em” nie spowoduje niedopasowania zawodników w obronie, np niski, szybki zawodnik kryje wysokiego.

Drugi typ „switcha” to switch na zawodniku, który ścina do dysku (robi cut). Gracz, który woła „switch!” w tej sytuacji, znajduje się blisko początku „stack-a” i widzi zawodnika ścinającego do dysku z głębi pola. Powinien poczekać z wołaniem switch-a jak najdłużej się da, i w ostatniej chwili zamienić się kryciem. Pozwoli to innym obrońcom pokryć tego, który pozostał wolny, zanim ten sie zorientuje i zaplanuje kolejny „cut”. Switcher powinien komunikować sie z drugim obrońcą, by upewnić się że jego receiver jest pokryty.

Kiedy zawodnicy zgrają się ze sobą, są w stanie robić switch-e spoglądając tylko na siebie lub też poprzez skinienie głowy. Switching nie poleca się początkującym zawodnikom, gdyż może prowadzić do złych nawyków.

Poaching (na boisku: przejmowanie cudzych zadań, wchodzenie w kompetencje innych...)

Poaching jest w Ultimate postrzegany jako cos złego, bo zwykle dowodzi lenistwa w obronie. Jednak jeśli jest używany mądrze i oszczędnie może być wielce skuteczne. Grozi to jednak pozostawieniem wolnego zawodnika na boisku i może skutkować utratą dobrych paru metrów pola. Istnieje kilka sposobów poachingu.

Pierwszy to prosty „poach”, gdzie osoba robiąca „poach” zajmuje pozycje na głównej trasie ścinania do dysku i po prostu ignoruje swojego receivera. Daje to efekty tylko wtedy gdy zarówno rzucający jak i łapiący są słabi, więc szansa na udane podanie jest mała.

Drugi sposób to tymczasowa zamiana, gdzie osoba robiąca poach zauważa ze zawodnik z głębi pola ścina do dysku i zmienia krycie tylko na czas zniechęcenia rzucającego do podania do ścinającego, po czym wraca do swojego receivera. Zamiana ta może pociągać za sobą konkretne krycie lub też tylko wejście w trasę ścięcia.

Trzecim typem jest aktywna próba bloku. Wymaga to od osoby robiącej poach, zauważenie czyjegoś receivera na pozycji do przyjęcia podania, ale w takim miejscu że wyrzucone podanie może być jeszcze przejęte. Poacher nie obserwując dysku, ma nadzieje ze rzucający pomyśli że podanie jest możliwe i wykona je. Musi tylko wyczuć kiedy podanie zostanie wyrzucone, odwrócić się mając nadzieje że dysk będzie tam i go przechwycić. Jest to skuteczne jeśli ma się dobry timing.

Tłumaczenie by fil.IP (WD-40 Wrocław)