Przepisy gry w Ultimate

Spis treści:

• Wprowadzenie
• 1. Spirit of the Game
• 2. Pole gry
• 3. Wyposażenie
• 4. Rozgrywanie i zdobywanie punktów, mecz
• 5. Drużyny
• 6. Rozpoczęcie meczu
• 7. Wyrzut (pull)
• 8. Status dysku
• 9. Liczenie (stall count)
• 10. Check
• 11. Aut
• 12. Łapiący i dozwolone pozycje
• 13. Strata dysku (turnover)
• 14. Zdobycie punktu
• 15. Zgłaszanie fauli (foul), wykroczeń (infraction) i przewinień (violation)
• 16. Kontynuacja po zgłoszeniu faulu lub przewinienia
• 17. Faule
• 18. Wykroczenia i przewinienia
• 19. Zatrzymanie gry
• 20. Czas na żądanie (time-out)
• Definicje
• Licencja

Ultimate jest bezkontaktowym sportem zespołowym, w którym używa się latającego dysku. Jest rozgrywany przez drużyny siedmioosobowe na prostokątnym boisku, około połowę węższym niż boisko do piłki nożnej, ze strefami punktowymi na obu końcach. Celem każdej z drużyn jest zdobycie punktu poprzez złapanie dysku przez jednego z zawodników w strefie punktowej przeciwnika. Zawodnik trzymający dysk nie może z nim biegać, ale może podać go w dowolnym kierunku i do dowolnego zawodnika ze swojej drużyny. Gdy podanie nie zostanie złapane, następuje strata dysku i przejmuje go drużyna przeciwna. Ma wtedy okazję do zdobycia punktu. Zwyczajowo mecz rozgrywany jest do 17 punktów i trwa około 100 minut. W Ultimate nie ma sędziów. Zawodnicy sędziują sobie sami zgodnie z honorowym kodeksem – Spirit of the Game.

1.1. Ultimate jest sportem bezkontaktowym, w którym nie ma sędziów. Wszyscy zawodnicy są odpowiedzialni za przestrzeganie i dopilnowanie przestrzegania przepisów. Ultimate opiera się na Spirit of the Game, który zobowiązuje każdego zawodnika do gry zgodnie z zasadami fair play.
1.2. Zawierza się, że żaden zawodnik nie będzie rozmyślnie naruszał przepisów gry; w związku z tym zamiast ustalonych kar za przewinienia wprowadza się metodę, która pozwala na wznowienie gry w sposób, który najbardziej oddaje możliwość jej kontynuowania, gdyby nie doszło do naruszenia przepisów.
1.3. Zawodnicy powinni być świadomi faktu, że występują jako sędziowie w każdej spornej sytuacji pomiędzy drużynami. W związku z tym zawodnicy muszą:

1.4. Gra z dużym zaangażowaniem jest wskazana, ale nigdy nie powinna mieć miejsca kosztem wzajemnego szacunku, przestrzegania wspólnie przyjętych przepisów bądź radości z gry.
1.5. Następujące rzeczy są przykładami zachowań zgodnych z zasadami Spirit of the Game:

1.6. Następujące rzeczy są zdecydowanie niezgodne z zasadami Spirit of the Game i powinny być przez wszystkich unikane:

1.7. Drużyny muszą:

1.8. W przypadku naruszenia przepisów przez początkującego zawodnika, doświadczeni zawodnicy są zobowiązani do wyjaśnienia mu, jakie przewinienie zostało popełnione.
1.9. Doświadczony zawodnik, który dobrze zna przepisy i oferuje pomoc przy wyjaśnianiu spornych sytuacji na boisku, może nadzorować mecze, w których biorą udział początkujący i młodsi zawodnicy.
1.10. Przepisy powinny być interpretowane przez zawodników, którzy bezpośrednio brali udział w zdarzeniu lub najlepiej widzieli daną sytuację. Osoby niegrające, wyłączając kapitana drużyny, powinny powstrzymać się od angażowania w spór. Jakkolwiek przy zgłoszeniach związanych z „autem” i „upuszczeniem dysku” zawodnicy mogą się zwrócić po opinię do osób niegrających w celu dokonania prawidłowego zgłoszenia.
1.11. Jeśli zawodnicy nie mogą osiągnąć porozumienia, co się wydarzyło w grze, dysk powinien wrócić do zawodnika, który rzucał jako ostatni przed sporną sytuacją.

2.1. Pole gry jest prostokątem o długości stu (100) metrów i szerokości trzydziestu siedmiu (37) metrów. (Rysunek 1)
2.2. Ograniczeniem pola gry jest linia ograniczająca składająca się z dwóch (2) linii bocznych wzdłuż długości boiska oraz dwóch (2) linii końcowych wzdłuż szerokości.
2.3. Linia ograniczająca nie jest częścią pola gry.
2.4. Pole gry jest podzielone na środkowe właściwe pole gry, które ma sześćdziesiąt cztery (64) metry długości i trzydzieści siedem (37) metrów szerokości oraz na dwie strefy punktowe, które mają po osiemnaście (18) metrów długości i trzydzieści siedem (37) metrów szerokości i znajdują się na obu końcach właściwego pola gry.
2.5. Linie punktowe oddzielają właściwe pole gry od stref punktowych i są częścią właściwego pola gry.
2.6. Punkt brick jest oznaczony dwoma (2) skrzyżowanymi liniami o długości jednego (1) metra i znajduje się dwadzieścia (20) metrów od każdej z linii punktowych, pośrodku pomiędzy liniami bocznymi.
2.7. Wszystkie linie mają szerokość pomiędzy siedemdziesiąt pięć (75) a sto dwadzieścia (120) milimetrów i są oznaczone ze pomocą nieżrącego materiału.
2.8. Narożniki właściwego pola gry i stref punktowych są oznaczone przez osiem (8) jasno kolorowych przedmiotów wykonanych z elastycznego materiału (na przykład plastikowe pachołki).
2.9. W bezpośrednim otoczeniu boiska nie powinny się znajdować żadne ruchome przedmioty. Jeżeli gra zostanie utrudniona przez osobę niegrającą lub przedmiot znajdujący się poza boiskiem nie dalej niż trzy (3) metry od linii ograniczającej, zawodnik, któremu przeszkodzono lub rzucający, będący w posiadaniu dysku, może zgłosić przewinienie, krzycząc „violation”. Liczenie jest wznawiane od maksymalnie dziewięciu (9).

3.1. Używany może być dowolny latający dysk zaakceptowany przez kapitanów obu drużyn.
3.2. WFDF może prowadzić listę dysków, z których korzystanie jest zalecane.
3.3. Każdy zawodnik musi nosić strój wyróżniający jego drużynę.
3.4. Żaden zawodnik nie może nosić stroju lub wyposażenia mogących zranić jego lub pozostałych zawodników.

4.1. Mecz składa się z rozegrania pewnej liczby punktów. Rozgrywanie każdego punktu kończy się zdobyciem punktu przez jedną z drużyn.
4.2. Mecz kończy się, gdy jedna z drużyn zdobędzie siedemnaście (17) punktów. Ta drużyna wygrywa mecz.
4.3. Mecz jest podzielony na dwie (2) części gry zwane połowami. Przerwa pomiędzy połowami następuje, gdy jedna z drużyn zdobędzie dziewięć (9) punktów.
4.4. Rozgrywanie pierwszego punktu każdej połowy rozpoczyna się wraz z rozpoczęciem połowy.
4.5. Po zdobyciu punktu, jeśli mecz nie został wygrany ani nie następuje przerwa:

4.6. Odstępstwa od podstawowych przepisów gry mogą zostać wprowadzone w celu dostosowania do typu zawodów, liczby zawodników, wieku zawodników lub dostępnej przestrzeni.

5.1. Każda drużyna może wystawić do gry w danym punkcie maksymalnie siedmiu (7) i minimalnie pięciu (5) zawodników.
5.2. Drużyna może dokonać (nieograniczonej) liczby zmian, ale wyłącznie pomiędzy momentem zdobycia punktu a następnym wyrzutem, wyjątkiem są kontuzję (rozdział 19).
5.3. Każda drużyna mianuje kapitana, który reprezentuje drużynę.

6.1. Kapitanowie obu drużyn sprawiedliwie ustalają, która drużyna jako pierwsza dokona wyboru:

6.2. Druga drużyna dokonuje drugiego wyboru.
6.3. Druga połowa rozpoczyna się z przeciwnymi ustaleniami odnośnie stron boiska i wykonania wyrzutu.

7.1. Na początku każdej Połowy oraz po zdobyciu punktu gra jest rozpoczynana wyrzutem.

7.2. Wyrzut polega na wykonaniu rzutu dyskiem przez jednego z zawodników drużyny broniącej, gdy drużyna atakująca jest gotowa.
7.3. Drużyna atakująca sygnalizuje swoją gotowość przez podniesienie ręki ponad głowę przez przynajmniej jednego zawodnika.
7.4. Od momentu osiągnięcia gotowości a przed wykonaniem wyrzutu zawodnicy drużyny atakującej muszą stać jedną nogą na linii punktowej przy bronionej strefie punktowej i nie mogą zmieniać swojej pozycji względem innych zawodników swojej drużyny.
7.5. Zawodnicy drużyny broniącej w momencie wyrzutu muszą być całkowicie wewnątrz bronionej strefy punktowej.
7.6. Jeżeli zgłoszone zostanie złamanie przepisów 7.4 lub 7.5 przez drużynę przeciwną, wyrzut jest powtarzany.
7.7. Od momentu rzucenia dysku przez wykonującego wyrzut zawodnicy mogą poruszać się w dowolnym kierunku.
7.8. Żaden z zawodników drużyny broniącej nie może dotknąć dysku po wyrzucie zanim dysk nie zostanie dotknięty przez zawodnika drużyny atakującej lub nie dotknie ziemi.
7.9. Gdy zawodnik drużyny atakującej, na boisku lub na aucie, dotknie dysk zanim ten spadnie na ziemię i żaden z zawodników drużyny atakującej nie złapie dysku, następuje strata dysku („upuszczony wyrzut”).
7.10. Gdy dysk najpierw dotknie pola gry i nie wyjdzie na aut lub zostanie złapany na boisku, rzucający ustanawia punkt obrotu w miejscu, gdzie zatrzymał się dysk.
7.11. Gdy dysk najpierw dotknie pola gry a następnie wyjdzie na aut niedotknięty przez żadnego z zawodników drużyny atakującej, rzucający ustanawia punkt obrotu w miejscu na właściwym polu gry najbliższym miejscu, w którym dysk wyszedł na aut (punkt 11.7).
7.12. Gdy dysk wyjdzie na aut po dotknięciu zawodnika drużyny atakującej lub zawodnik drużyny atakującej złapie dysk na aucie, rzucający ustanawia punkt obrotu w miejscu na polu gry najbliższym miejscu, w którym dysk wyszedł na aut (punkt 11.5).
7.13. Gdy dysk wyjdzie na aut, nie dotykając wcześniej ani pola gry, ani żadnego z zawodników drużyny atakującej, rzucający może ustanowić punkt obrotu albo w punkcie brick bliższym bronionej strefy punktowej, albo w miejscu na właściwym polu gry najbliższym miejscu, w którym dysk wyszedł na aut (punkt 11.7). Wybranie rozpoczęcia gry z punktu brick musi być zasygnalizowane przez zawodnika, który będzie rzucającym, przez podniesienie wyprostowanej ręki w górę przed podniesieniem dysku.

8.1. Dysk jest poza grą i nie może nastąpić strata dysku:

8.2. Dysk, który nie jest poza grą, jest w grze.
8.3. Rzucający nie może przekazać posiadania dysku innemu zawodnikowi, gdy dysk jest poza grą.
8.4. Dowolny gracz może próbować zatrzymać dysk, gdy ten po dotknięciu ziemi toczy się lub ślizga.
8.5. Gdy podczas próby zatrzymania takiego dysku, zawodnik znacząco zmieni położenie dysku, drużyna przeciwna może zgłosić przewinienie krzycząc „violation” a wtedy gra wznawiana jest checkiem w miejscu kontaktu tego zawodnika z dyskiem.
8.6. Po stracie dysku drużyna, która weszła w posiadanie dysku, musi wprowadzić dysk do gry bez niepotrzebnych opóźnień. Zawodnik drużyny atakującej, który będzie rzucającym, musi poruszać się z normalną prędkością chodzenia lub szybciej najpierw bezpośrednio w celu wzięcia dysku a następnie w celu ustanowienia punktu obrotu.

9.1. Marker ustanawia liczenie rzucającego poprzez powiedzenie „stalling” (lub „liczę”) i rozpoczęcie liczenia od jednego (1) do dziesięciu (10). Przerwa pomiędzy rozpoczęciem każdego słowa musi trwać przynajmniej jedną sekundę.
9.2. Liczenie musi być wyraźnie słyszalne dla rzucającego.
9.3. Marker może rozpocząć liczenie tylko, gdy dysk jest w grze.
9.4. Liczenie może zostać rozpoczęte bądź być kontynuowane tylko, gdy marker znajduje się w promieniu trzech (3) metrów od rzucającego i wszyscy zawodnicy drużyny broniącej zajmują dozwolone pozycje (punkt 18.1).
9.5. Gdy marker odsunie się na więcej niż trzy (3) metry od rzucającego lub inny zawodnik zostanie markerem, liczenie musi się ponownie rozpocząć od jednego (1).
9.6. Wznowienie liczenia od „maksymalnie n”, gdzie „n” jest liczbą z przedziału od jednego (1) do dziewięciu (9), oznacza, że pierwszą liczbą, którą marker wypowiada po słowie „stalling” jest liczba o jeden większa od liczby, która jako ostatnia została wypowiedziana przed zatrzymaniem gry lub liczba „n” – zależnie od tego, która z nich jest mniejsza.

10.1. Kiedykolwiek w czasie rozgrywania punktu gra zostanie zatrzymana z powodu wzięcia czasu na żądanie, faulu, zakwestionowanej straty dysku, przewinienia, zatrzymania gry ze względów bezpieczeństwa lub kontuzji, gra powinna zostać wznowiona checkiem tak szybko, jak to możliwe.
10.2. Z wyjątkiem wzięcia czasu na żądanie (time-out):

10.3. Każdy zawodnik może na krótko przedłużyć zatrzymanie gry w celu poprawy sprzętu, ale gra nie może zostać zatrzymana tylko w tym celu.
10.4. Osoba wykonująca check musi otrzymać potwierdzenie od najbliższego zawodnika drużyny przeciwnej, że jego drużyna jest gotowa.
10.5. W celu wznowienia gry:

10.6. Gdy rzucający wykona podanie zanim nastąpi check lub zostanie zgłoszone naruszenie przepisu 10.2., podanie nie liczy się bez względu jego rezultat i dysk zostaje zwrócony do rzucającego.

11.1. Każde miejsce na polu gry należy do boiska. Linie ograniczające nie są częścią pola gry i są na aucie. Wszystkie osoby niegrające są częścią pola autowego.
11.2. Pole autowe składa się z powierzchni, która nie jest boiskiem i wszystkiego, co jej dotyka. Wyjątkiem są zawodnicy drużyny broniącej, którzy zawsze są uważani za będących na boisku.
11.3. Zawodnik drużyny atakującej, który nie jest na aucie, jest na boisku.

11.4. Dysk jest na boisku, gdy jest w grze lub gdy gra jest rozpoczynana lub wznawiana.
11.5. Dysk wychodzi na aut, gdy ma pierwszy kontakt z polem autowym lub z zawodnikiem drużyny atakującej będącym na aucie. Dysk będący w posiadaniu zawodnika drużyny atakującej jest na boisku lub na aucie tak samo, jak ten zawodnik. Jeżeli dysk jest jednocześnie w posiadaniu więcej niż jednego zawodnika drużyny atakującej i jeden z tych zawodników jest na aucie, dysk też jest na aucie.
11.6. Dysk może wylecieć poza linię ograniczającą, żeby powrócić na pole gry, a zawodnicy mogą wychodzić na aut.
11.7. Miejscem, w którym dysk wyszedł na aut, jest miejsce, w którym przed dotknięciem pola autowego dysk ostatnio:

11.8. W celu kontynuacji gry stracie dysku spowodowanej wyjściem dysku na aut rzucający ustanawia punkt obrotu w miejscu na właściwym polu gry najbliższym miejscu, w którym dysk wyszedł na aut.
11.9. Jeżeli dysk jest na aucie i znajduje się co najmniej trzy (3) metry od punktu obrotu, osoby niegrające mogą podać dysk. Rzucający musi przenieść dysk ostatnie trzy (3) metry do pola gry.

12.1. Zawodnik „łapie” dysk demonstrując pełną kontrolę nad nie kręcącym się dyskiem.
12.2. Gdy zawodnik traci kontrolę na dyskiem na skutek kontaktu z ziemią, zawodnikiem ze swojej drużyny lub z przeciwnikiem zajmującym dozwoloną pozycję, dysk jest uważany za nie złapany.
12.3. W następujących przypadkach dysk nie jest uważany za złapany i następuje strata dysku:

12.4. Po złapaniu dysku zawodnik staje się rzucającym.
12.5. Gdy zawodnicy drużyn atakującej i broniącej złapią dysk jednocześnie, drużyna atakująca utrzymuje posiadanie dysku.
12.6. Zawodnik zajmujący ustaloną pozycję jest uprawniony do utrzymania tej pozycji i nie powinien być dotykany przez innego zawodnika.
12.7. Kiedy zawodnik próbuje złapać lub zbić dysk, zawodnik drużyny przeciwnej nie może rozmyślnie blokować jego poruszania się, chyba że samemu próbuje złapać lub zbić dysk.
12.8. Każdy zawodnik jest uprawniony do zajmowania dowolnej pozycji na boisku, nie zajmowanej przez żadnego zawodnika drużyny przeciwnej, pod warunkiem, że nie powoduje kontaktu z przeciwnikiem podczas zajmowania tej pozycji.
12.9. Gdy dysk jest w powietrzu, wszyscy gracze muszą próbować unikać kontaktu z innymi zawodnikami i nie istnieje sytuacja, która uzasadniałaby spowodowanie kontaktu. „Próba złapania lub zbicia dysku” nie jest wystarczającym usprawiedliwieniem spowodowania kontaktu z innym zawodnikiem.
12.10. Przypadkowy kontakt, nie wpływający na przebieg gry i bezpieczeństwo zawodników, jest usprawiedliwiony, gdy dwóch lub więcej zawodników porusza się jednocześnie w tym samym kierunku. Powinno się unikać przypadkowych kontaktów, ale nie są one uznawane za faul.
12.11. Wszyscy zawodnicy mają prawo do przestrzeni bezpośrednio nad nimi. Przeciwnik nie może przeszkadzać przy zajmowaniu tej przestrzeni.
12.12. Żaden zawodnik nie może fizycznie wspomagać poruszania się innego zawodnika.

13.1. Strata dysku oznacza przekazanie posiadania dysku z jednej drużyny na drugą i następuje, gdy w czasie gry:

13.2. Gdy nie jest jasne, czy nastąpiła strata dysku, zawodnicy, którzy najlepiej widzieli sytuację, szybko podejmują decyzję. Jeżeli któraś z drużyn się z nią nie zgadza, może ją zakwestionować, krzycząc „contest”. Wtedy:

13.3. Gdy przewinienie „fast count” jest popełniane w taki sposób, że drużyna atakująca nie ma racjonalnej możliwości zgłoszenia przewinienia przed wyliczeniem przez markera, zgłoszenie „stall-out” jest uważane za zakwestionowane (punkt 13.2).
13.4. Gdy rzucający kwestionuje zgłoszenie „stall-out” jak również rzuci dysk i podanie nie zostanie złapane przez zawodnika drużyny atakującej, następuje strata dysku i gra jest kontynuowana.
13.5. Po stracie dysku, miejscem straty dysku jest punkt, w którym:

13.6. Gdy miejscem straty dysku jest miejsce na właściwym polu gry, rzucający musi ustanowić punkt obrotu w tym miejscu.
13.7. Gdy miejscem straty dysku jest miejsce w strefie punktowej atakowanej przez drużynę (teraz) atakującą, rzucający musi ustanowić punkt obrotu w najbliższym miejscu na linii punktowej.
13.8. Gdy miejscem straty dysku jest miejsce w strefie punktowej bronionej przez drużynę (teraz) atakującą, rzucający dokonuje wyboru, gdzie ustanowi punkt obrotu:

13.9. Gdy miejsce straty dysku jest na aucie, gra jest kontynuowana zgodnie z punktem 11.7.
13.10. Jeżeli, po stracie dysku, gra była nieświadomie kontynuowana, gra zostaje zatrzymana a dysk wraca na miejsce straty dysku, zawodnicy wracają na pozycje, które zajmowali w momencie, w którym nastąpiła strata dysku i gra jest wznawiana checkiem.

14.1. Punkt jest zdobyty, gdy zawodnik znajdujący się na boisku złapie dozwolone podanie i wszystkie punkty jego pierwszego kontaktu z ziemią będą całkowicie wewnątrz strefy punktowej atakowanej przez jego drużynę (biorąc pod uwagę punkty 12.1 i 12.1).
14.2. Gdy zawodnik, który jest w posiadaniu dysku, znajdzie się całkowicie poza linią punktową atakowanej strefy punktowej, nie zdobywając przy tym punktu zgodnie z punktem 14.1, zawodnik ustanawia punkt obrotu w najbliższym miejscu na linii punktowej.
14.3. Momentem zdobycia punktu jest moment pierwszego kontaktu zawodnika z polem strefy punktowej bezpośrednio po złapaniu dysku.

15.1. Naruszenie przepisów związane ze znaczącym kontaktem pomiędzy dwoma lub więcej zawodnikami przeciwnych drużyn jest faulem.
15.2. Naruszenie przepisów zawiązane z markowaniem lub travellingiem jest wykroczeniem. Wykroczenia nie zatrzymują gry.
15.3. Każde inne naruszenie przepisów jest przewinieniem.
15.4. Tylko zawodnik faulowany może zgłosić faul, poprzez krzyknięcie „foul”.
15.5. Wykroczenie może zgłosić dowolny zawodnik drużyny przeciwnej, poprzez krzyknięcie nazwy danego wykroczenia.
15.6. Przewinienie może zgłosić dowolny zawodnik drużyny przeciwnej, poprzez krzyknięcie nazwy danego przewinienia lub „violation”, chyba że jest to inaczej określone przez inny przepis.
15.7. Zgłoszenie musi zostać dokonane natychmiast po tym, jak nastąpi naruszenie przepisów.
15.8. Gdy zawodnik drużyny, przeciwko której został zgłoszony faul, wykroczenie lub przewinienie, nie zgadza się, że to naruszenie przepisów miało miejsce, może je zakwestionować poprzez krzyknięcie „contest”.
15.9. Gdy zawodnik, który zgłosił faul, wykroczenie lub przewinienie, uznaje, że zgłoszenie nie było potrzebne, może wycofać zgłoszenie poprzez krzyknięcie „retracted”. Gra wznawiana jest checkiem.
15.10. Liczenie po faulu, przewinieniu lub zakwestionowaniu zgłoszenia jest wznawiane w następujący sposób (chyba że zostało określone inaczej):

16.1. Kiedykolwiek zostaje zgłoszony faul lub przewinienie, gra zostaje zatrzymana natychmiast. Po zatrzymaniu gry nie jest możliwa strata dysku.

16.2. W momencie, gdy posiadanie dysku zostanie określone:

17.1. Niebezpieczna gra:

17.2. Faule w obronie przy łapaniu dysku (faule obrońcy):

17.3. Faule „force-out”:

17.4. Faule w obronie przy rzucie dysku (faule przy markowaniu):

17.5. Faule „strip”

17.6. Faule w ataku przy łapaniu dysku (faule łapiącego):

17.7. Faule w ataku przy rzucie dysku (faule rzucającego):

17.8. Faule blokowania:

17.9. Faule pośrednie:

17.10. Faule wzajemne

18.1. Wykroczenia przy markowaniu

18.2. Wykroczenia „travelling”:

18.3. Przewinienia pick:

19.1. Zatrzymanie gry ze względu na kontuzję.

19.2. Przerwa techniczna

19.3. Gdy dysk był w powietrzu w momencie zgłoszenia zatrzymania gry, gra jest kontynuowana, dopóki nie zostanie określone posiadanie dysku.

19.4. W grze, w której liczony jest czas, zegar zostaje zatrzymany na czas zatrzymania gry.

20.1. Zawodnik biorący czas na żądanie musi utworzyć kształt litery „T” ze swoich dłoni lub z jednej dłoni i dysku oraz krzyknąć „time-out” tak, żeby było to słyszalne dla przeciwników.
20.2. Każda drużyna może wziąć czas na żądanie dwa razy w czasie trwania jednej połowy.
20.3. Czas na żądanie może być wzięty w dowolnym momencie w czasie trwania połowy.
20.4. Czas na żądanie trwa dwie minuty.
20.5. Po zdobyciu punktu, a przed następującym po tym wyrzutem kapitanowie każdej z drużyn mogą wziąć czas na żądanie. Czas na żądanie wydłuża czas pomiędzy rozpoczęciem rozgrywania punktu a wyrzutem o dwie (2) minuty.
20.6. W czasie gry tylko rzucający z ustanowionym punktem obrotu może wziąć czas na żądanie. Po takim czasie na żądanie:

20.7. Jeżeli rzucający spróbuje wziąć czas na żądanie, kiedy jego drużynie nie przysługuje już żaden czas na żądanie, gra zostaje zatrzymana. Marker powinien dodać dwie (2) sekundy do liczenia, zanim gra zostanie wznowiona checkiem. Jeżeli liczenie jest na dziesięć (10) lub na wyższej liczbie, następuje strata dysku „stall-out”. Jeżeli liczenie jeszcze nie zostało rozpoczęte, drużyna broniąca może rozpocząć liczenie od trzech (3).

Atakowana strefa punktowa

Brick

Broniona strefa punktowa

Check

Dozwolona pozycja

Gdzie zatrzymał się dysk

Kobieta

Kontakt z ziemią

Linia

Linia punktowa

Linie ograniczające

Łapiący

Marker

Mężczyzna

Najlepiej widzieć sytuację

Obrońca

Osoba niegrająca

Piwot

Pole autowe

Pole gry

Posiadanie dysku

Przechwycenie dysku

Przypadkowy kontakt

Punkt obrotu

Rozgrywanie punktu

Rzucający

Rzut

Samodzielny check

Strata dysku

Strefa punktowa

Time cap

Ustanowienie punktu obrotu

Właściwe pole gry

Wykonanie rzutu

Wyrzut

Zatrzymanie gry

Zawodnik

Zawodnik drużyny atakującej

Zawodnik drużyny broniącej

Zgłoszenie (call)

Ziemia

Ten utwór („WFDF Przepisy gry w Ultimate 2009”) jest objęty licencją Creative Commons Uznanie autorstwa 2.5. Licencjodawcą i pierwotnym Twórcą utworu jest World Flying Disc Federation, organizacja non-profit zarejestrowana w Stanach Zjednoczonych w stanie Colorado. Twórcą tłumaczenia utworu na język polski jest Polskie Stowarzyszenie Graczy Ultimate, organizacja pożytku publicznego zarejestrowana w Warszawie w Polsce. To jest podsumowanie pełnego tekstu licencji, który znajduje się w załączniku C.

Wolno ci:
- kopiować, rozpowszechniać, odtwarzać i wykonywać utwór
- tworzyć utwory zależne
- używać ten utwór do celów komercyjnych

Na następujących warunkach:
- Utwór należy oznaczyć w sposób określony przez Twórcę lub Licencjodawcę.
- W celu ponownego użycia utworu lub rozpowszechniania utworu należy wyjaśnić innym warunki licencji, na której udostępnia się utwór.
- Każdy z tych warunków może zostać uchylony, jeśli uzyska się zezwolenie WFDF i PSGU.